KIZGIN adam

Şu an burda ne yapmaya çalıştığım hakkında kessinlikle bir fikrim yok, blog kelimesini araştırdım gelişi güzel anılar ve yazılar, kiminin yazısı güçlü kiminin anıları, söylemem gerekirki yazım iyi değil hatta doğru düzgün insanlarla konuşamıyorum bile, çocukluğumuz olmadı arkadaşlarımızla oynayıp şarkılar söyleyemedik, birilerini etkilemek için yazmıyorum inanın bana çocukluğumu çalanlara kızgınım aneme, babama, amcalarıma, dedeme, onun dedesine herkese 

   Küçücük yaşta oruç tutturmalar camiye götürmeler hayvanlara göndermeler tamam kızmıyorum sonuçta annem babam, iyide çalınmış hayatımın hesabını kime sorucam, cehaletleriyle sıvadıkları bu genç bu gün 30 yaşında, beni kaderime mahkum etmenin hesabını kim verecek beni allaha peygambere kazaya inandırmanın hesabını kim verecek, inanıyorken herşey kolaydı allah baba sonunda verecek sanıyorduk, geç kalmadı sonunda verdi ama belamızı, cocukluğumun geceleri muhammedi rüyamdA görme umutlarıyla geçerdi, o kadar inandırmışlardı.

  Sonra bir gün namaz kılmaya başladım belki sorun bende dedim. Herkes havaide dubaide tatil yaparken, ben mesai yapıyorum sorun bende olmalıydı. Çok şukur namaza başlama kararı aldım iki haftada 19 sure ezberledim namaz kılmak için fazlaydı bile amacım her namazda aynı sureyi okuyup allah karşısında utanmamaktı, başladım namaza bir hafta aralıksız iki hafta üç hafta derken kuranı okumaya başladım yavaş anlayarak ve sorgulayarak sonuçta ap açık indirmemiş mi?

 İki defa okudum şok oldum olamaz dedim bazı ayetleri araştırırken önüme bir sayfa çıkmaz mı "bedava incil istermisiniz" ne olacak bedava nasıl olsa ikinci gün geldi.

Yine öerakım taban kitapyurdu'ndan kuran fiyatına baktım 57 lira dedimki kuran doğru olsa incil bedava olmazdı demekki incil doğru, koyuldum okumaya tabi üzerini de ciltledim yoksa evde linç ederlerdi, neyse okudum tabi okumadan önce namaz saçmalığını bırakmıştım yoksa işten kovacaklardı bir sürü kredi vardı zaten birde kovulsaydık allah olsaydı yinede kurtaramazdı beni, inanamıyorum bunlar gerçek olamaz hayır hayır hayır

Sıyırıyordum ilk okul mezunu olarak büyük psikolojik sıkıntılar yaşadım etrafım hep müslüman beş vakit namaz eksilmez konuşacak kimsede yok yavaş yavaş sıyırıyorum düşünmemek için başka kitaplara kayıyorum, sapiens denk gelmez mi okuyanlar bilir. Lanet olsun dedim intihar edicem artık zamanı geldi, bizi kandırdıklarını anlamıştım , hayatımızı nasıl çaldıklarını anladım din ile namaz ile kandırıp şükür ile doyurduklarını anladım. Dünyam kararmıştı bütün din adamları gözümde cehalet şövalyelerinden başka birşey değildi...

Aklım yerinden fırlayacak gibiydi evden ayrıldım yalnız yaşamaya karar verdim ve kitap okumaya devam ediyorum okudukça alkol alıyorum hergün sabah akşam önemsiz gündüz bile anlamını yitirmişti.

Bir gün sabah yine içiyorum içtikçe okuyorum okudukça düşünüyorum düşündükçe yaşamak istemiyorum evde spor malzemesi vardı ip atlama ipi de yanında hediye geldi iki başını kocaman düğüm yaptım dış kapıyı açıp kapının üzerine geçirdim düğümlerde ipin kaymasını önlemek içindi kapıyı kapattım boynumu taktım. Bayılarak öleceğim için sorun yoktu, gözlerim kararmaya başladı, çok mutluydum nihayet gidiyordum yüzümde tebessümler, yavaşça gözlerim karardı tam kapanacaktı ki lanet olsun ip koptu çok üzüldüm içmeye devam ettim bu böyle olmayacak işimi sağlama almalıyım en iyisi sillah, googleden fiyatları fena değil, ruhsatla kim uğraşıcak askıya aldım intihar işini nasılsa başladığım işi bitirmediğim olmamış,arayacak konuşacak hiç kimse yoktu olanlarda sen çok değiştin diyip gittiler.

Merak ettiğim konu şu acaba birileri bunu okuyacakmı okursa ne düşünecek yoksa öylesine mi yazıyorum bilmiyorum...